Blog

Genieten van eten overvleugelt alle culturen …

Een familiebedrijf is bij mijn weten een bedrijf gevuld met herinneringen,  passie, emotie, liefde en historie, althans … bij Koekhuys Jan de Backer is dat zo. Afgelopen weekend hebben wij als gezin stil gestaan bij het overlijden van Gieljan de Backer, zoon van Jan de Backer. https://www.bastionoranje.nl/index.php?pagina=nieuws&categorie=561&artikel=7639   Natuurlijk ging een traan gepaard met een lach. Wie Gieljan heeft gekend weet dat de gulle  lach wel één  van zijn kenmerken was, evenals het Bourgondisch genieten.

Gieljan heeft mij duidelijk kunnen maken hoezeer dat Bourgondische leven van zijn familie dicht bij mijn Indonesische afkomst lag. Bij Jan de Backer was op tafel tijdens de feestdagen altijd een uitstalling van lekkernijen in overvloed. Bij mijn familie is dat niet anders. Hij merkte tevens op dat  wanneer Indonesische mensen c.q. Indo’s niet eten, dan praten ze wel over eten of bereiden ze het eten. Wanneer men hier in Nederland ergens voor het eerst op visite gaat, dan stel je je voor en wordt er een praatje gemaakt. In Indonesië, dan wel bij mijn ouders thuis, stel je je eveneens voor, maar de begroeting wordt gevolgd door een vraag: “… heb je al gegeten?” Afhankelijk van het antwoord komt de vervolgvraag neer op: “Wat heb je waar gegeten?” Dat is niet zozeer een nieuwsgierigheid maar juist een teken of men voor jou wel of niet genoeg in huis heeft!

‘s-Hertogenbosch Kookt

De appel valt niet ver van de boom en blijkbaar heb ik dat ook overgenomen…  Als ik niet eet, kook, schrijf, praat over het eten of ben ik in de keuken om iets klaar te maken.  De vrienden en vriendinnen van mijn zonen vinden dat helemaal niet erg! Zij zijn voor Indonesische begrippen de meest voorbeeldige gasten. Zij genieten zichtbaar aan etenstafel en ze eten….veel! Een zegening voor mij want het is immers een teken van goede gastvrijheid. Gepast koken is niet zozeer een probleem, maar eerder een gevoel dat het niet zo hoort. Mijn vriendinnen zijn er inmiddels aan gewend en gelukkig komen ze met regelmaat aan tafel schuiven. Zo blijft de traditie in stand!

Grappig is dat inderdaad de Hollandse en Indonesische gewoonten veel overeenkomsten vertonen. Het eren van voedsel en voeding is daar een mooi voorbeeld van. In Nederland vieren de protestanten Biddag en Dankdag voor het gewas. Omdat Indonesië een groot land is, is het niet vreemd dat er verschillende dankdagen zijn. Een aantal voorbeelden: op Java, In Banyuwangi in oost Java, wordt Petik Laut Muncar gevierd. Het symboliseert de overdadige visvangst waarvoor men de dankbaarheid toont. In midden Java, in Wonogiri, wordt Susuk Wangan gevierd. Hier wordt Moeder Aarde voor haar vruchtbaarheid vereerd, evenals op  Bali waar Tumpek Wariga wordt gevierd.  Penambang Batu is tenslotte een ritueel dat op de Molukken plaatsvindt. Hier is het de traditie om stil te staan bij de verkregen zegeningen en fortuin.

Ode aan Jan de Backer
Het recept

Kortom, het danken voor het eten/gewas, het vereren van Moeder Aarde is helemaal niet vreemd. Het genieten van eten overvleugelt alle culturen.  In het boek ’s-Hertogenbosch kookt heb ik een aantal recepten mogen publiceren. De verbinding tussen Oost en West heb ik samengebracht in een Ananas loempia á la Jan de Backer, een ode aan mijn schoonvader. Het boek blijkt nog steeds te koop

https://www.bol.com/nl/p/2-s-hertogenbosch-kookt/9200000049615804/

Koekhuys Jan de Backer is en blijft een Bourgondisch familiebedrijf doordrenkt van passie en in de (nabije) toekomst aangevuld met andere producten naast de Bossche Koek.

Ciao … delizioso Gallizia

Buongiorno ..

Een frisse, ietwat grijzige dag doorbrengen in Amsterdam. Dat lijkt op zich niet zo bijzonder… maar als op zo’n dag een kleine groep ondernemende vrouwen met één mannelijke bussiness coach de dag doorbrengt, dan gaat het al wat leuker worden. Als geen ander weet deze bijzondere coach uit Brabant de groep te motiveren door ons te laten op draven in de steeds hippere Amsterdam Oost. Midden in de Indische buurt, in een unieke Italiaanse Wijnbar! Hoe multicultureel wil je het hebben?

Aan de Javastraat is sinds 2015 Gallizia gevestigd, een wijnbar met een uitgelezen kaart en het pand daarnaast een gelijknamige Italiaanse delicatesse winkel. Volgens kenners de hotspot  van Amsterdam! Nu ben ik altijd een beetje sceptisch voor dergelijke gelegenheden omdat ik het automatisch link aan Osteria Bacchus in La Spezia, met live muziek waar Stefano de scepter zwaait.

Delizioso di Gallizia …

Waanzinnige gerechten worden geserveerd die niet alleen lekker ruiken en goed smaken maar ook prachtige creaties op het bord zijn. Een hele warme persoonlijke herinnering is hieraan gekoppeld. Even naar de Italiaan is voor mij dan ook altijd even deze herinneringen op uit zetten en zo stap ik dan dapper bij een Italiaan binnen waarvan ik weet dat het menu niet veel met die van een Happy Italy zal verschillen. Zo stapte ik ook Gallizia binnen… en ik bevond me heel even in La Spezia.  Met enige verbazing  voelde het meteen als de voor mij vertrouwde Bacchus. De eigenaar van Wijnbar Gallizia is Tom Gallizia, een zoon van een Italiaanse vader die wijnen importeerde. Niet zo vreemd dat de liefde en passie voor wijn zijn overgedragen!  

De oprechte gezelligheid van een ongedwongen sfeer weet hij in zijn eigen bar te vertalen. Wie hier ’s morgens komt, geniet van de heerlijke Italiaanse koffie en ondertussen de krant door te nemen.  Een mooie recensie is op deze link nog eens na te lezen http://mytravelboektje.com/gallizia/

De Italiaanse keuken ervaar ik als een meest oprechte keuken. Een keuken waar de pure smaken van de zonovergoten ingrediënten met minimale toevoeging van kruiden tot uiting komen. Natuurlijk zijn we vertrouwd met de pizza’s en pasta’s , eveneens met de belegde ciabatta die aan de Oude Gracht in Utrecht al jaren gretig aftrek vinden. Heb je die trouwens wel eens zelf gemaakt? Op deze link vind je het recept https://www.carolabaktzoethoudertjes.nl/2014/07/hoe-bak-je-ciabatta-brood-html/

Overheerlijk!!

Voor de lunch serveerde Tom zijn  ‘belegde broodjes’ met de magie van zijn passie en gevoel van bella Italia. Dit werd nog eens extra benadrukt door de witte wijn die hij daarbij schonk, een Cecchetto de beste Pinot Grigio in Amsterdam!  Volgens mij kom je in Gallizia gemakkelijk de dag wel door…

Lekker eten, drinken en even de tijd vergeten… het echte Bourgondische gevoel van genieten. Wijnliefhebbers moeten deze wijnbar zeker bezoeken!! Met passie weet Tom je zo veel te vertellen en je zal zeker de juiste wijn op de juiste temperatuur geserveerd krijgen! De wijnkaart is net zo aantrekkelijk als de menukaart!

De delicatesse winkel, naast de wijnbar, staat natuurlijk bol van allerlei

Delicatessezaak Gallizia

lekkernijen uit Italië en ook maaltijden zijn daar te verkrijgen. Bij binnenkomst werd ik meteen aangetrokken door de mooi citroenen, en daar word ik dan zo blij van. Want een schaal verse citroenen geeft dagenlang een frisse geur en kleur aan een kamer, en onmisbaar in de keuken. Sprenkel het sap maar eens over salades, soepen en warme schotels om je natriumopname te beperken. Het meeste sap ontvang je door ze voor persing even heen en weer te rollen over tafel. Wat te denken van de citroenschil, altijd lekker in cake, koek, en groenten. En Tom Gallizia, die maakt er verse limoncello van!

Wijnbar Gallizia én de daarnaast gelegen deliatessezaak is werkelijk een aanrader! Neem maar eens kijkje op hun site http://gallizia.nl/  Een retourtje Amsterdam Amstel of Muiderpoort zeker waard!

Ciao….

Het is Herfst… tijd van pompoenen

Vanmorgen reed ik voor mijn dagelijkse ochtend ritueel met mijn hond naar de Drunense Duinen. Onderweg zag ik bij een boerderij een vrolijke creatie van verschillende pompoenen. Ook al voelt het nog als zomer, toch kondigt de herfst zich al aan. De vrolijke kleuren en verschillende vormen van pompoenen hebben mij altijd gefascineerd. Niet alleen door hun verschillende vormen maar zeker ook omdat ze zo veelzijdig in het gebruik zijn en makkelijk laten mengen met andere kruiden.

Het zijn wonderlijke vruchten die we als groenten ervaren. Maar wie zich in de pompoen verdiept, weet de ontelbare mogelijkheden. De pompoen laat zich namelijk heel makkelijk verwerken in zowel hartige als zoete gerechten.  De meeste pompoenen kun je wel eten, die je niet kunt eten bevatten namelijk geen pitten. Het meest makkelijke is gewoon bij de groetenboer of supermarkt gaan kijken!

 

Het maken van een pompoensoep is een dankbare bezigheid. Want hoe meer pompoen je kunt verwerken, hoe meer je soep kunt maken. Dat is wel zo handig omdat je op een regenachtige herfstdag zomaar soep op tafel kunt zetten.  Daarom is het goed om de pompoensoep basis te maken. Deze kun je later bij gebruik altijd weer een extra lekker maken.

Voeg geraspte gember, 1 citroengras toe aan de basis. Laat dit even meekoken en voeg kokosmelk toe.

Met bijvoorbeeld toevoeging van extra kruiden (rozemarijn, tijm, steranijs) garneren met uitgebakken spekjes, gebakken champignons, of een exotisch tintje met toevoeging van gember, citroengras en kokosmelk, room of crème fraîche, geraspte appel enz. enz. 

Een eenvoudig recept voor een smakelijke pompoensoep is op deze link te zien https://youtu.be/M94mFQhA9NQ

 

 

Als vervanger vande aardappelen aan tafel smaakt de pompoen zeker goed bij de verschillende herfst stoofpotten. Makkelijk en smakelijk is om een middelgrote (oranje) pompoen of flespompoen hiervoor te gebruiken. Snij de pompoen in kleine stukken, ongeveer 2 cm dikte en marineer deze in een mengsel van 2 teentjes knoflook, 1 theelepel komijn, 1 theelepel koriander en een theelepel paprikapoeder , besprenkel het geheel met wat olijfolie en garen op 180 graden 45 minuten in de oven.  Geen komijn of koriander in huis? Geen punt, vervang deze dan rozemarijn en tijm!

Een zoetig recept voor pompoen is de pompoencake. Het recept dat niet moeilijk is, is op deze link te vinden https://www.ah.nl/allerhande/recept/R-R1185209/pompoencake

 

Ben je niet zo handig in het maken van recepten? Probeer dan eens een pompoen in een bloemstuk op te maken! Hoe? Kies een mooie pompoen uit, snijd dan ongeveer 1/5 van boven af (hangt natuurlijk van de grootte af) en hol de pompoen zo veel mogelijk uit. Laat ondertussen een stuk oasis in het water weken.

Bekleedt de binnenkant van de pompoen met plasticfolie. Snijd de oasis zodanig dat het in de uitgeholde pompoen past en je basis is klaar! Naar eigen keuze kun je nu bloemen erin steken! Veel succes en nog meer plezier.

Recept is een verhaal met een goed einde!

Dat moment wanneer je vol verwachting een hap van iets lekkers neemt en de smaakpapillen in je mond beginnen te protesteren… herken je dat? Je buik draait om, je ogen staan op paniek stand en gelukkig heb je het besef om netjes een servetje bij je mond te houden. Je haalt  even dankbaar adem omdat de kokhalzende neigingen zijn uitgebleven. Helaas was ik dit keer de pineut ..

Een vertrouwd pasteitje met garnalen vulling

Ik kocht bij een Aziatische winkel een pastei en die was overduidelijk niet naar mijn smaak. Als liefhebber van kleine gerechten, zoals een pastei, was ik werkelijk geschrokken. Zo’n pastei is een hartig tussendoortje in de Indonesische keuken. Grappig dat het ook een heerlijke lunch van oudsher in Engeland is.  In de Nederlandse keuken is dit een bakje van bladerdeeg, kant-en-klaar in de supermarkt te verkrijgen. Deze wordt meestal gevuld met een ragout. De één koopt het in een blik, de ander besteedt er meer aandacht aan en maakt de ragout zelf. 

In Engeland kennen ze een ander soort pastei, ‘pasty’ genaamd. De Cornish pasty is bekend en geliefd in heel Groot-Brittannië. Men zegt dat de pasty is ontwikkeld voor mijnwerkers uit Cornwall. Zij waren niet in staat om terug te keren naar de oppervlakte voor de lunch. Een stevige, makkelijk in de hand te houden lunchgerecht, is daar een antwoord op. De traditionele Cornish pasty recept is perfect voor een lunchbox, maar kan ook als hoofdgerecht geserveerd met verse groenten en/of salade. Als streetfood is het overal in de UK te vinden. Het recept is op de foto te vinden en de wijze waarop het gemaakt is op deze link te zien https://youtu.be/kDAQ5EpHGYc

Recept van klassieke Cornish pasty

De Cornish pasty lijkt qua vorm erg veel op de Indonesische pastei. De vulling is echter anders. Deze wordt apart gebakken en wanneer het is afgekoeld, in het deeg gevouwen. Beperkt de Cornish pasty zich tot een paar ingrediënten, de Indonesische kent er meer.

De vulling bestaat uit 350 gram rundergehakt, of klein gesneden kipfilet of helemaal geen vlees (!), ongeveer 500 gram geraspte (julien) waspeen, een blikje/ kopje (diepvries) erwten, 1 fijngehakte grote uit, 2 teentjes fijngehakte knoflook, een (half) bosje fijngesneden selderij, ongeveer 50 gram glasnoedels (te koop bij de toko) die je volgens gebruiksaanwijzing even in kokend water laat wellen, 2 hardgekookte eieren, bouillonblokje en eventueel een scheutje ketjap manis. Behalve de hardgekookte eieren, wordt alles  in een pan met wat olie bakken en voeg naar smaak zout en peper toe. Hardgekookte eieren in plakken snijden en vlak voor het vouwen een paar plakjes toevoegen  Het deeg bestaat uit 1 ei, 350 gram bloem, 2 eetlepels olie en een scheut water. Maar het deeg van de Cornish pasty is hier ook zeer geschikt voor. Er zijn ook handige mensen die in plaats van dit deeg, gebruik maken van bladerdeeg voor hartige taarten uit de diepvries. Daar heb ik persoonlijk geen ervaring mee.

Indonesische pastel goreng

Anders dan de Britse variant worden de Indonesische pasteitjes gefrituurd (170 graden), maar zelf hanteer ik de Britse manier en schuif ik het in de oven op 180 graden totdat het mooi bruin is gekleurd. De bruine glanzende kleur krijg je door de pasteitjes met een losgeklopt eitje in te smeren. Meestal wordt dit in Nederland geserveerd met een tomatensausje of chilisaus. In Indonesië met een paar kleine pepertjes.

Het lijkt veel werk wanneer je erover schrijft, maar als je er mee bezig bent is het eigenlijk zo gedaan. Een eenvoudig gerechtje met verschillende vullingen! Leuk om te maken, en deze is wél lekker van smaak!

Terug naar genieten!

Onlangs bezocht ik het Rijksmuseum waar ik het olieverf schilderij van Jan Havicksz Steen uit 1658 heb bewonderd. Hij vereeuwigde bakker Arent Oostwaard en zijn vrouw Catherina Keizerswaard in een portret maar tevens ook de uitbeelding van het beroep. Het beroep was toen al eeuwenoud. De geschiedenis van het brood begint immers met de ontwikkeling van de landbouw zo’n 8000 voor Chr.

Bakker Arent Oostwaard en zijn vrouw Catharina Keizerswaard

Wonderlijk hoe dan binnen één decennium we besmet zijn met glutenallergie. Een tweet hierover leverde interessante reacties op. Zo werd ik geïnformeerd dat er geen sprake is van glutenallergie maar van intolerantie. Een echte broodbakker uit het Brabantse Wijk en Aalburg, Gerard Hardeman, reageerde met een interessante deskundigheid en meldde: ‘terug naar slowfood oftewel een lang rijsproces, zoals vroeger en het brood is weer gezond.’ Bovendien blijkt mijn bewering wel mee te vallen. Eén van mijn bevriende volgers schreef letterlijk: ‘Google maar eens, de intolerantie is bij 99% onzin. Slechts een heel gering aantal mensen heeft daadwerkelijk een gluten intolerantie de rest wordt aangepraat door de bakfietsmoeders.’

Ja… want hoe vaak lezen, horen en zien we geen waarschuwingen over wat wel of niet goed is voor je. De snelle informatie op social media loopt er dagelijks van over. Zeker op het gebied van food. Tot op zekere hoogte begrijp ik het wel maar hoe zit het met genieten? Zo langzamerhand bekruipt mij het gevoel dat juist lekker genieten steeds minder mag. Neem nu het voorbeeld van coconut oil. Ontelbaar artikelen zijn er verschenen over de vele voordelen van het gebruik van coconut oil, nu verschijnen er toch ook artikelen, gebaseerd op wetenschappelijke onderzoeken, dat het juist niet goed is! Een recent voorbeeld hiervan: https://www.nytimes.com/2018/08/21/well/eat/coconut-oil-good-bad-health.html

Maar hoe zit het met het zelf nadenken? De ouderwetse, maar zeker meest effectieve boerenverstand? Elke dag fastfood eten is inderdaad niet goed, daar zijn we allemaal heus van overtuigd. Variëren is dus van belang: de ene dag McDonald’s, de andere dag Domino’s Pizza en dan weer lekkere Dönner via Thuisbezorgd.nl is weliswaar een variatie maar het blijft fastfood! Variatie op tafel, maar vooral bewust eten lijkt het antwoord te zijn. Daarmee bedoel ik weten wat je eet, weten wat je koopt en vooral wat je kookt. Natuurlijk is niet iedereen een keukenprinses en niet lang iedereen heeft er zin in. Het is afhankelijk voor wie je kookt, je thuis situatie en natuurlijk ook de tijd die je er wel of niet voor hebt. Ook hierin wordt de mens tegenwoordig goed over geïnformeerd. De naam van Jamie Oliver komt spontaan in mij op. Hij weet van gezonde en eenvoudige ingrediënten een maaltijd klaar te maken in 15 minuten. https://www.youtube.com/results?search_query=15+minutes+jamie+oliver

Gezond en lekker waar je blij van wordt, zo kook ik het liefst! Alles met mate is geen probleem met genoeg variatie minder suiker en zout, meer groenten, fruit en vezels. Een Bourgondische levensstijl met ‘guilty pleasures’ hoeft daarom niet veel te lijden! Wanneer je begint met het eten zonder labels, hoef je immers ook niet meer op de calorieën te letten. Vergeet niet bij elke hap en slok vooral te genieten!!

Er werd een boekje open gedaan …

bagatelle-ingangVorige week zaterdag was ik even bij de Bagatelle in de Hinthamerstraat om mijn bankpasje op te halen omdat zoonlief die vergeten was terug te geven. ‘Mam, blijf even want ik wil je aan die mannen voorstellen die opa, papa en jou kennen!’ Eerlijk gezegd dacht ik dat het bij een handje schudden en een klein gesprekje zou blijven onder genot van een kopje koffie. We hebben ons aan elkaar voorgesteld en de mannen staken van wal. Hoe groot was mijn verbazing dat één van de mannen, Charles, vertelde dat hij vroeger bij  ‘de Paris’, twee deuren verder dan de winkel op de Parade,  heeft gewerkt en kind aan huis was bij mijn schoonouders. Lees meer “Er werd een boekje open gedaan …” »

Tel je zegeningen!

In tijden van tegenslag is het wijs om je zegeningen te tellen. Welnu, dat hebben we zeker gedaan. Het is immers een grote zegen om te constateren dat de passie voor onze Bossche Koek en de Jheronimus Boschkoek is overgeslagen bij banketbakkerij en patisserie Vermeulen-Den Otter, met winkels rond en in Den Bosch. Zij maakten een schuimgebak gevuld met botercrème gemengd in fijngemalen kruimels Bossche Koek, die daarna gerold worden in grove kruimels Bossche Koek. Kijk… daar worden wij blij van! Lees meer “Tel je zegeningen!” »

Culinaire liefde voor mannen en potten!

Wie tegenwoordig een recept zoekt, zoekt het op YouTube of maakt gebruik van Google. Van simpele tot complexe gerechten, het staat 72_220_465tegenwoordig allemaal op het web. Dat is wel zo handig voor wie fantasieloos eten moet bereiden. Maar voor wie echt wil koken, mist steevast  één belangrijk ingrediënt… de mate van liefde. Niet verkrijgbaar bij de supermarkt, de delicatessenwinkel of welke andere winkel dan ook. Nee, de liefde moet diegene die kookt er zelf aan toevoegen. Hobbykoks en vaak de moeder in een gezin moeten dus overlopen van liefde! En wat te denken van de vele Chefs en Patrons in de culinaire wereld! Liefde en passie…onlosmakelijk met elkaar verbonden. Wat is het verschil?

no-love-sincerer-than-the-love-of-foodHet woordenboek geeft al heel snel de oplossing. Volgens Van Dale is liefde een warme genegenheid dan wel een oprechte en warme belangstelling voor iets. Passie daarentegen wordt uitgelegd als: drift, gedrevenheid en hartstocht. Dat geeft heel veel duidelijkheid! Passie drijft de liefde.

Lees meer “Culinaire liefde voor mannen en potten!” »

Zoete Moederdag…

images (12)Moederdag, voor velen een hele leuke dag binnen het gezin. Voor anderen een drama! Een fantastische commercieel aangelegenheid? Uit statistieken is gebleken dat maar liefst driekwart van de moeders Moederdag te commercieel vindt. Zij gaven aan liever persoonlijke aandacht te krijgen dan gekochte cadeautjes. Zelf ben ik moeder en heb er eigenlijk nooit bij stil gestaan dat het bij zo velen (75% van alle moeders) kennelijk een ander beeld bestaat. Daarom ben ik gaan verdiepen in dit fenomeen. Zelf ervaar ik Moederdag heel anders… Gewoon jezelf slapende houden, alles horen en maar wachten totdat je wordt gewekt door de kinderen! Herkenbaar?

Lees meer “Zoete Moederdag…” »

Zonder goal kun je niet scoren ~ J. Cruijff

Het meest moeilijke aan een familiebedrijf runnen, is wanneer de emotie de overhand neemt. Een overlijden van een familielid is zwaar, maar van een gezinslid is meer dan dat. Joost, één van de twee zonen die ik cadeau kreeg 24 jaar geleden, heeft die plek binnen ons gezin ingenomen. Na het overlijden van Gieljan werd de band nog hechter. De gezellige babbels veranderden in ‘mannenpraat’ met zijn broertjes, het overhoren van Duits en Latijn werd leuker als hij weer eens onverwacht op een doordeweekse dag besloot mee te eten en het na praten van de gespeelde hockeywedstrijden ontbraken niet. Kon dat niet gezamenlijk aan etenstafel, dan gebeurde dat wel telefonisch of via de app. Lees meer “Zonder goal kun je niet scoren ~ J. Cruijff” »